مذاکرات در اسلام آباد میان ایران و ایالات متحده آمریکا احتمال رسیدن به یک توافق محدود و موقت بیشتر از یک توافق بزرگ و جامع یا عدم توافق است. دلایلش این است که آمریکا مسیر نظامی را آزموده و به نتیجه ای نرسیده و از طرف دیگر فاصله مواضع دو طرف در موضوعات اصلی هنوز زیاد است، اما هر دو طرف در شرایطی قرار دارند که به کاهش فوری تنش نیاز دارند....
با توجه به اینکه ایران مفاد 10 گانه خود را به آمریکا ارائه کرد و واشنگتن حاضر شد درباره آن مذاکره کند، میتوان گفت ایران در این مرحله از جنگ دست بالا را داشت. کنترل کامل و دقیق تنگه هرمز، حملات موشکی به شهرهای اسرائیل و پایگاه های آمریکا در منطقه و حفظ انسجام داخلی و ملی، همه نشان داد که تهران توانسته معادله قدرت را به نفع خود تغییر دهد، ...
آتش بس به معنای صلح پایدار نیست. ممکن است جنگ مجددا آغاز شود. ممکن است امریکا و اسرائیل به دنبال فرصتی برای تنفس و تجدید قوا باشند. ممکن است هدف امریکا، خسته ساختن و دلسرد کردن مردم ایران از حضور در میدانها و خیابانها باشد. اما آنچه فعلا از آن مطمئن هستیم اینست که جبهه امریکا و صهیون، دستان خود را به علامت تسلیم بالا برده اند؛ چراکه به جای طرح 15 ماده ...
برای ایالات متحده امریکا، مسئله اصلی باز کردن گره های فوری مثل امنیت انرژی و حفظ اعتبار جهانی است، نه ورود به یک جنگ بی پایان در خاورمیانه. واشنگتن می داند اگر جنگ را بیش از این گسترش دهد، یعنی درگیری چند جبهه ای، فشار اقتصادی داخلی و درگیر شدن منابع در زمانی که رقابت های بزرگ تری در جهان دارد.
اگر بخواهیم واقع بینانه و بدون هیجان نگاه کنیم، این جنگ در وضعیتی قرار دارد که همه طرفها می جنگند، اما هیچ کدام نمی خواهند آن را تا انتها ببرند. دلیلش این است که ادامه این مسیر می تواند هزینه ای ایجاد کند که از کنترل خارج شود.
حنیف اتمر، وزیر خارجه پیشین افغانستان، با اشاره به تلفات گسترده غیرنظامیان در حمله اخیر پاکستان به کابل، از طالبان و مخالفان سیاسی خواست برای «دفاع از کشور» به یک اقدام مشترک ملی دست بزنند.
او کشتار غیرنظامیان در این حمله را «بیاعتنایی آشکار به حقوق بشردوستانه بینالمللی و اصول اساسی اسلام» توصیف کرد و ...