پایگاه خبرگزاری جمهور 24 عقرب 1399 ساعت 16:57 http://jomhornews.com/fa/note/133415/ -------------------------------------------------- عنوان : خروج از افغانستان، آخرین قمار ترامپ -------------------------------------------------- خروج که زنگ آن از مدت ها پیش توسط ترامپ نواخته شده، به آخرین قمار او در مدت باقیمانده از دوران ریاست جمهوری پرالتهابش تبدیل شده است. متن : منابع به واشنگتن پست گفته اند که مارک اسپر؛ وزیر دفاع برکنارشده امریکا پس از مشورت با مقام های بلندپایه نظامی، یک یادداشت محرمانه را به کاخ سفید فرستاده و نگرانی اش را درباره ادامه کاهش نیروهای امریکایی ابراز کرده و گفته است که اوضاع برای خروج نیروها مساعد نیست. در این یادداشت اسپر با اشاره به افزایش خشونت در افغانستان، از خطرات احتمالی در برابر نیروهای باقی مانده خارجی در افغانستان هشدار داده است. او گفته که خروج زودهنگام ممکن است روابط امریکا و متحدانش را تحت تاثیر قرار دهد. دونالد ترامپ؛ رییس جمهوری امریکا پس از شکست در انتخابات، مارک اسپر را برکنار کرد. به گزارش رسانه های امریکایی، ترامپ و اسپر در مورد خروج نیروهای امریکایی در افغانستان دچار اختلاف شده بودند. به گزارش سی ان ان، ترامپ اکنون ممکن است به وعده اش عمل کند و بخش قابل توجهی از سربازان امریکایی مستقر در افغانستان را خارج سازد. به این ترتیب، خروج که زنگ آن از مدت ها پیش توسط ترامپ نواخته شده، به آخرین قمار او در مدت باقیمانده از دوران ریاست جمهوری پرالتهابش تبدیل شده است. اگرچه اختلاف میان ترامپ و اسپر درباره مسایل مهم دفاعی و امنیت ملی و نیز شیوه تعامل ترامپ با ناتو و شرکای اروپایی ایالات متحده، ریشه های عمیق تری داشت و به دوران پیش از روزهای پرتنش انتخاباتی بازمی گشت؛ اما اسپر نخستین قربانی شکست ترامپ در انتخابات بود؛ زیرا به نظر می رسد که رییس جمهوری امریکا به این نتیجه رسید که زمان کمی برای ماندن در قدرت در اختیار دارد و این مدت زمان محدود، اجازه ادامه کشمکش با افرادی مانند مارک اسپر درباره سیاست های مهم خود از جمله خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان را نمی دهد. به همین دلیل، او به سرعت مارک اسپر را اخراج کرد و کریستوفر سی میلر؛ مدیر مرکز ملی مبارزه با تروریزم را جایگزین او ساخت؛ چهره ای که گفته می شود برخلاف مارک اسپر، یک عنصر همسو با ترامپ، عمیقا سرسپرده و گوش به فرمان، و البته فاقد خطوط خدشه ناپذیر امنیتی و استراتژيک است. چنین عنصری به ترامپ امکان می دهد که آزادانه به رویای خود در زمینه خروج کامل قوای امریکایی از افغانستان، تحقق بخشد. نکته قابل تأمل این است که برای ترامپ هیچیک از نگرانی های مورد تأکید مارک اسپر در یادداشت محرمانه او برای کاخ سفید، اهمیت و اولویت ندارد. او نه نگران اوضاع بحرانی افغانستان و قدرت گیری ترسناک جریان های تروریستی متحد طالبان است، نه از خطری که حیات و بقای دولت مورد حمایت واشنگتن در کابل را تهدید می کند، بیمناک است، نه پروای ملاحظات و دغدغه های مهم متحدان سنتی و شرکای استراتژيک امریکا در اروپا و ناتو را دارد و نه حتی به هشدارها درباره تهدیدهای مستقیم و غیر مستقیم برآمده از اعمال بی محابای برنامه خروج برای امنیت ملی امریکا توجهی می کند. او ظاهرا به تنها چیزی که می اندیشد، هیاهو و هیجان میلیون ها امریکایی است که با برانگیختن احساسات آنان، به قدرت رسید، با موج سواری بر همان احساسات نیز در انتخابات اخیر، پس از بایدن رکورد بی سابقه بالاترین میزان آٰرای کسب شده توسط یک نفر یعنی ۷۱ میلیون و ۵۰۰ هزار را به نام خود ثبت کرد و اکنون هم برای به چالش کشیدن نتیجه انتخابات ریاست جمهوری امریکا و ایستادن در برابر ادعای پیروزی بایدن، به شرکت شورانگیز آنها در خیابان های سراسر امریکا نیاز دارد؛ بازی خطرناکی که حتی ممکن است وقوع جنگ داخلی، قطبی گری های ویرانگر و درگیری های خیابانی مداوم را در پی داشته باشد. از سوی دیگر، به باور بسیاری از تحلیلگران، بعید است ترامپ مثل خیلی دیگر از رؤسای جمهوری سابق امریکا، بی سر و صدا قدرت را واگذار کند و پس از ریاست جمهوری نیز به کارهای بشردوستانه، فعالیت های صلح آمیز، کارزارهای زیست محیطی، کمپین جمع آوری کمک برای کودکان مبتلا به سرطان یا تأسیس کتابخانه و موزیم روی آورد. ترامپ، مرد صحنه های پرآشوب است. او به عنوان یک رییس جمهوری خودشیفته، ترجیح می دهد در امواج متلاطم خشم و نفرت توده، غرق باشد یا در یک برنامه پرحاشیه تلویزیونی حضور داشته باشد؛ نه اینکه در سکون و سکوت و انزوا زندگی امن و آٰرامی را تجربه کند. او حتی از نفرت و خشم مخالفانش نیز تغذیه می کند تا کینه و دشمنی دوستان پرشمارش را علیه آنان برانگیزد و خود به شهرت و قدرت برسد. بنابراین، او می خواهد نیروهای امریکایی از افغانستان خارج شوند تا هوادارانش تا آخرین لحظه به او به عنوان رییس جمهوری قاطع، مصمم و صادق، اعتماد کنند و حتی اگر ممکن بود ۴ سال بعد در انتخابات ریاست جمهوری امریکا بر بنیاد همین اعتماد و نیز قطب بندی های متضاد ایجادشده در جامعه پرتنش امریکایی، وارد کارزار انتخابات ریاست جمهوری شود و انتقام شکست را از بایدن بستاند. محمدرضا امینی - جمهور